Game of Death 2.(1981) OCR 23.976 fps runtime 01:36:05
ออกหมัดต้องเร็วต้องแม่น และต้องโหด
นายท่านๆ ข้างนอกมีฝรั่งที่อ้างว่า เป็นกุมารทองมาขอท้าชกขอรับ
พวกไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง
- เชิญดื่มน้ำชาค่ะ - อ้อ ขอบคุณ
- เชิญดื่มน้ำชาค่ะ - อืม
เข่าอ่อนแล้วใช่มั้ย
รับแก้ว
ลงมือสิ เข้ามาเลย
ฝีมืออย่างนี้เหรอ จะกล้ามาท้าชกกับข้า
โอ้ มือหรือเท้าเนี่ย
ถ้าข้าไม่ไว้ชีวิตเจ้าละก็ เจ้าตายไปนานแล้ว
ไสหัวไป ไป
เหล่าผู้ท้าชิงก็พ่ายแพ้ไปหมดแล้ว ใครก็อยากเป็นหนึ่งกันทั้งนั้น
มันต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว
ใช่ ข้าเองก็อยากประลอง แต่เจ้าจัดการเขาไปแล้วนี่
เจ้าหมายถึงเหล่าผู้ชิง ต่างพากันถอนตัวหมดแล้วยังงั้นเหรอ
ใช่แล้ว อาทิตย์ก่อนข้าได้รับจดหมายของเกาหลี
เพื่อท้าประลองยุทธกับข้า
เขาบอกอยากประลองกับข้า โดยไม่คำนึงถึงกิตติศัพท์ของข้า
เหมือนใครหลายคน ที่ต้องการเห็นข้าตาย
เขาบอกว่าถ้าเขาไม่ได้ประลอง เขาจะฆ่าล้างตระกูลข้า
จดหมายของเขาทำให้ข้าแปลกใจ ข้าจึงตัดสินใจที่จะรับคำท้า
ข้าอยู่นี่แล้ว แต่ไม่ได้มาพบเจ้า เพราะว่ากลัวนะ
ข้าแค่อยากพบคนที่โง่ ที่กล้าเขียนจดหมายแบบนั้นได้
เข้ามาเลย มาสู้กันให้จบไปเลย
จำไว้ว่ากังฟู คือศิลปะการป้องกันตัวโดยแท้
ข้าไม่สนเรื่องการฆ่า แค่อยากดูว่า การเตะของเจ้าร้ายกาจแค่ไหน
เจ้าบอกตัวเจ้าเองเถอะน่า
นี่แหละเขาถึงว่าให้มีสมาธิ มีบางอย่างที่เจ้าอาจจะไม่เข้าใจก็ได้นะ
เอาละสหาย ฟังข้านะ
เจ้าอย่ามาให้ข้าเห็นหน้าอีกต่อไป
ถ้าหากว่าเจ้ากล้า ทำร้ายตระกูลของข้าละก็...
เจ้าจะต้องเสียใจ
เพราะข้าขอสาบานว่า เจ้าจะไม่ได้เตะใครอีก
ข้าไม่รู้ว่าถ้าพวกเรา เจอเหล่าผู้ท้าชิงแล้วจะเป็นยังไง
แต่ที่รู้ๆ พวกเราไม่เคยกลัว
ฝีมือท่านเป็นยังไงแล้วล่ะ
- มีคนอยากให้เราตาย - จะมาประลองกันเหรอ
ข้ารู้สึกเหมือนจะเกิดเรื่อง และเป็นเรื่องร้ายด้วย
กระบอง
ขอลองกระบองสายฟ้าของพวกเจ้า
- มีแขกมาเยือน - อ๋อ
อ๋อ ที่แท้ก็คือหลี่เจิ้นเฉียงนี่เอง
อามิตตาพุทธ
ไต้ซือ
ท่านสบายดีเหรอ เราไม่เจอกันนานแล้ว
เชิญไปคุยที่หลังสวน
ไต้ซือ
เมื่อกี๊ตอนเจ้าเข้ามาถึง
นกพิราบก็พากันตกใจหนีกันไปหมด
แสดงให้เห็นว่า พลังของเจ้ามีมากมายมหาศาล
- นับวันฝีมือยิ่งสูงส่ง - ไต้ซือชมกันเกินไปแล้ว
เจิ้นเฉียงเจ้าจะต้องจำเอาไว้ การเรียนรู้ไร้ที่สิ้นสุด
ถ้าน้องชายของเจ้า มีครึ่งนึงของเจ้าก็ดีสินะ
- น้องชายข้าเป็นยังไงบ้าง - เมื่อเจ้ามาแล้ว...
เอ่อ...
ก็อยู่ที่นี่สัก 2 วัน ถือโอกาสตักเตือนน้องของเจ้า
เจิ้นกั๊วะคนเนี้ย ดื้อรั้นมาตั้งแต่เด็ก
เพราะฉะนั้น...
วันนี้ข้าตั้งใจที่จะมาเยี่ยมเขา
ข้ากลัวว่าเขาจะไม่ตั้งใจศึกษาเล่าเรียน
และก็กลัวว่า เขาจะไปก่อเรื่องวุ่นวาย
ความจริงแล้ว เขามีโอกาสได้เป็นศิษย์ของไต้ซือเนี่ย
ถือว่าเป็นการดัดสันดานเขาแล้ว
แต่ว่า... ถ้าหากว่าเขา...
ยังดื้อรั้น แล้วไม่ยอมเชื่อฟังละก็...
ข้าก็ต้องสั่งสอนเขา
อืม... คนหนุ่มใจร้อน นับว่าเป็นเรื่องธรรมดานะ
ข้ารู้ดีว่า... ฝีมือของเจิ้นกั๊วะน่ะ พอมีพื้นฐานอยู่บ้าง
แต่ถ้าจะให้มีความก้าวหน้า เขาก็ต้องมีความพยายามให้มากกว่านี้
ถ้าเขายอมเชื่อฟังเจ้าก็ดีแล้วละ
เขาเป็นน้องชายคนเดียวของข้า พ่อของข้าอยากให้เขาประสบความสำเร็จ
สามารถเผยแพร่ความยิ่งใหญ่ของกังฟูได้
อืม... เจ้าพูดถูกแล้ว ข้าเองก็รู้ว่าเจ้าเป็นห่วงเขาแค่ไหน
และก็รักเขามาก
แต่ว่า...
แต่ว่าทุกอย่างฝืนใจกันไม่ได้ เร่งรัดก็ไม่ได้ด้วยนะ
ถ้าใช้ไม้แข็งจัดการ จนเขามีอคติก็ยิ่งไม่ดี
เจ้าจำได้มั้ยตอนที่เจ้ายังเล็ก เจ้าก็มีแต่ก่อเรื่องเดือดร้อน ไม่เว้นแต่ละวัน
เจ้าไม่ยอมฝึกหนัก แถมเร่ร่อนไปตามถนน ขโมยของชาวบ้าน
ใช่ ข้าจำได้ดี ข้าไม่มีระเบียบวินัย ไร้ศีลธรรม ไม่เคารพใครเลย
เจ้าไม่เกรงกลัวแม้กระทั่งตำรวจ
เจ้าเป็นคนที่ไม่มีความคิด จนกระทั่งเจ้าโตขึ้น
- สิ่งเลวร้ายที่เจ้าได้กระทำ ก็ติดตัวเจ้ามา - "บรูซลี ตอนอายุ 6 ขวบ"
เฮ้ย เจ้าหัวขโมย แกขโมยของฉัน
ซ้ำเจ้ายังเป็นอันธพาล
- ข้าจำได้ดี - นี่เจ้าทำอะไร
- ก็ข้าไม่ชอบหน้าเจ้า - ข้าก็เกลียดเจ้าเหมือนกันน่ะ
เข้ามาเลย
ข้าจะไปฟ้องพ่อแม่ข้า เจ้าจะต้องถูกตีแน่
เคราะห์ดีที่เจ้าไม่รู้กังฟูมากนัก เจ้าก็ยังไม่เว้น แม้แต่ชายตาบอด
ถึงข้าเป็นระดับอาจารย์ ก็ยังไม่เคยเว้น
แต่ข้าลืมความโหดร้ายนั่นไปแล้วละ
ให้ตายสิเจ้าตัวเปี๊ยก นี่เจ้ากล้ารังแก กระทั่งคนแก่เชียวรึ
ข้าไม่สนหรอก ว่าท่านแก่มั้ย ขอแค่แข็งแรงก็ใช้ได้
เอาใหญ่เลย นี่แน่ะ
ไอ้เด็กบ้า
- อะไร - ข้าจะฆ่าท่าน
- ช่วยด้วย เด็กจะฆ่าผู้ใหญ่ - จะไปไหน
มีข้าเพียงคนเดียวที่เห็นเจ้าเติบโตขึ้น พร้อมๆ กับพี่สาวของเจ้า
เจ้าเริ่มที่จะรับผิดชอบ ดูแลนาง
และเริ่มจะมีระเบียบวินัย ต่อตัวเจ้าเองมากขึ้น
เอ่อนี่... แม่ไม่ยอมรับเงินข้าเลยละ
แม่เขาไม่รับเงิน ที่เจ้าเล่นไพ่ได้มาหรอก
- แต่ข้าไม่ได้ขโมยใครมานี่ - "บรูซลี ตอนอายุ 15 ปี"
ข้ารู้ว่าท่านรู้สึกยังไง ท่านทำให้ข้าละอาย
ข้ามันแกะดำอยู่ในตระกูล
ทุกคนล้วนดูถูกข้า
ข้าไม่สนว่าใครจะว่าอะไรอาเฉียง
แม่กับข้าเป็นห่วงพฤติกรรม ของเจ้ามากกว่า
วางใจเถอะพี่ ข้ารู้ว่าข้าต้องทำยังไง นับแต่นี้ไป
เอ่อ... ท่านแม่
ข้าผิดไปแล้ว แต่ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว
ข้าแน่ใจว่าท่านต้องภูมิใจในตัวข้าแน่
ทีนี้ถึงคราวน้องชายเจ้า
เขายังวัยรุ่น ความคิดยังไม่เป็นผู้ใหญ่
ถ้าหากเจ้าใช้วิธีนุ่มนวลหน่อย
ก็อาจเปลี่ยนแปลงเขาได้
- ไต้ซือพูดถูกแล้ว - เจ้าเข้าใจก็ดีแล้ว
- เจ้าไปหาเขาเถอะ - ครับไต้ซือ
"เจิ้นกั๊วะน้องรัก"
"พี่มาอย่างรีบเร่ง จึงไม่ได้เจอกัน"
"พี่ต้องขอโทษด้วย"
"รู้ข่าวว่าหมู่นี้ น้องมีความประพฤติไม่เรียบร้อย"
"พี่รู้สึกเสียใจไม่น้อย จะทำอะไรเจ้าต้องระวังตัวด้วยนะ"
"ความใคร่จะทำลายตน"
"อนาคตของเรามีค่า"
"อย่าทำในสิ่งที่ไม่เหมาะไม่ควร"
"วันนี้พี่มอบตำราหมัดมวยให้หนึ่งเล่ม"
"ขอให้ตั้งใจฝึกฝน"
"อย่าทำให้พ่อและพี่ ต้องผิดหวังในตัวของเจ้า"
"รักษาตัวด้วย จากพี่เจิ้นเฉียง"
"ยอดฝีมือแดนอาทิตย์อุทัย ชินโกะ ตายปริศนา"
เขาตายยังไงล่ะ
เอ่อ ยังไม่นอนอีกเหรอ
ยังครับ
ท่านพ่อนั่งก่อนครับ
ชินโกะน่ะเป็นคนมีฝีมือ ตายไปก็นับว่าน่าเสียดาย
ใช่แล้วครับท่านพ่อ
เอ่อ จริงสิเจ้าว่าเขาเนี่ย เป็นเพราะธาตุไฟเข้าแทรกรึเปล่า
งั้นเจ้าไปพักผ่อนก่อนเถอะ
แล้วก็อย่าไปคิดมากเพราะเรื่องนี้เลยนะ
ท่านพ่อวางใจเถอะครับ ข้าไม่คิดมากหรอก
อีกสองวันไปงานฝังศพ ข้าจะไปร่วมงาน
สุขภาพข้าก็ไม่ค่อยดี เจ้าไปงานแทนก็แล้วกัน
- พ่อไม่ไปเหรอครับ - ไม่หรอก
คนผมขาวส่งศพคนผมดำ มันไม่เป็นมงคลหรอกนะ
งั้นข้าชวนเจิ้นกั๊วะไปด้วยดีมั้ย
อย่าไปชวนเขาเลยดีกว่า เรื่องนี้อย่าให้เขารู้
หา เพราะอะไรท่านพ่อ
เพราะข้าไม่อยากจะให้เขา เสียการเรียนไปมากกว่านี้
ก็ดีเหมือนกัน งั้นข้าจะไปคนเดียว
เมื่อเจ้าไปถึง ไปหาลูกสาวของชินโกะก่อนนะ
เขามีลูกสาวด้วยเหรอ
ข้าได้ข่าวว่าเป็นลูกของเมียเก็บน่ะ
ดูไม่ออกว่าเขาเป็นคนเจ้าชู้เลยนะ
เรื่องนี้ไม่ค่อยมีคนรู้หรอก
ลูกสาวเขาอยู่ไหน ชื่ออะไรเหรอ
อยู่ที่ญี่ปุ่น เป็นนักร้องในไนท์คลับ
อยู่ในย่านกินซ่า เอ่อ... ชื่อว่าชินสึมิโกะ
เชิญค่ะ...
คุณเป็นใครน่ะ มาทำอะไร
- ผมมาหาคุณน่ะครับ - คุณบ้าแล้ว ฉันไม่รู้จักคุณนะ
คุณน่ะไม่รู้จักผม แต่ผมรู้จักคุณ
คุณต้องบ้าไปแน่ๆ เลย
- คุณพูดไร้สาระ - ผมไม่ได้ไร้สาระ ผมชื่อหลี่เจิ้นเฉียง
ผมเป็นเพื่อนรักของพ่อคุณ
พ่อของคุณตายแล้ว หรือว่าคุณไม่รู้เรื่อง
ถึงไม่ไปร่วมงานศพด้วย
ซ้ำยังมีอารมณ์ร้องเพลงอีก
ฉันไม่รู้
ถึงรู้แล้วจะทำไม
ไม่จำเป็นหรอก
เขาตายแล้วเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ
ฟังคุณพูดแล้ว เหมือนไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างพ่อลูกเลย
เขาไม่เคยเลี้ยงดูฉัน
- ถ้าฉันไม่ร้องเพลงฉันจะอยู่ได้ยังไง - ยังไงก็ตาม
เขาก็เป็นพ่อของคุณอยู่ดี รู้มั้ย
ตอนแม่ฉันตาย เขายังไม่มาร่วมงานศพเลย
แล้วก็แล้วไปน่า
แน่นอนอยู่แล้ว คนก็ตายไปแล้ว จะให้ฉันทำยังไงได้ล่ะ
คุณไม่สงสัยบ้างเหรอว่า...
เขาเป็นคนที่สุขภาพแข็งแรง
- จู่ๆ ตายได้ยังไง - เรื่องของเขาฉันรู้อะไรไม่มาก
นานแล้วที่เขาไม่ได้มาเยี่ยมฉัน
ครั้งสุดท้ายรู้สึกจะเป็นเดือนที่แล้ว
จู่ๆ เขาก็มาหาคุณยังงั้นน่ะ แสดงว่าต้องมีสาเหตุสิ
ฉันไม่รู้เหมือนกัน เขามอบกล่องให้กับฉัน บอกฉันให้ช่วยเก็บเอาไว้
- เป็นอะไรล่ะ - ไม่รู้
รู้สึกจะเป็นฟิล์ม
ของนั่นอยู่ไหน ขอดูหน่อยได้มั้ย
นี่ไง
อยู่ในกล่องนี่แหละ
เฮ้ อยู่โน่น อยู่โน่น มันอยู่โน่น...
- เอ๊ะ... หายไปไหนล่ะ - หมดกัน
ฉันจะเข้าไปดูข้างใน รออยู่นี่นะ อย่าไปไหนละ
แกเป็นใtคร
ที่นี่เขาห้ามคนไม่เกี่ยวข้องเข้ามา
ฉันเป็นเพื่อนรักของชินโกะ
อยากดูหน้าเขาเป็นครั้งสุดท้าย
ฉันไม่สนว่าแกจะเป็นใคร
อย่าทำให้ฉันลำบากใจนะ กรุณาออกไปซะ
ออกไปเดี๋ยวนี้ ไป
มาแล้ว ไป
- เอ๊ะ เฮลิคอปเตอร์มารับใครน่ะ - ไม่รู้ว่ามารับใคร
ทำไมมันไม่ลงเนี่ย
- มันจะทำอะไร - ไม่รู้มันสิ
มีอะไรมาด้วย
- คล้ายๆ ตะกร้าน่ะ - เอามาทำอะไรน่ะ
ไม่รู้สิ มองไม่ค่อยชัดน่ะ
ระวังๆ หลบๆ
- เอาโลงศพไปแล้ว - เฮ้ย เอาศพไปไหนน่ะ
- รอก่อน - จะเอาศพไปไหนน่ะ
- เอาศพไปไหน - เอาศพลงมา
เอาศพคืนมา
- อาเฉียงระวัง - ระวัง
จับให้แน่นเลยนะ
ระวัง
เจิ้นกั๊วะลูกพ่อ เจิ้นเฉียงน่ะตายแล้ว
เขาไปแย่งโลงศพของชินโกะคืนมา
เขาจึงได้ตกเครื่องบินตายในสุสาน
ในชีวิตของเขาได้ศึกษาวิชากังฟู ส่วนใหญ่วิชากังฟูของเขา
ได้ถูกบันทึกอยู่ในตำราหมัดมวยเจิ้นเฉียง
ลูกพ่อ หลังจากได้รับจดหมายฉบับนี้แล้ว รีบเดินทางไปญี่ปุ่น
ไปหาคุณชิโร่ เพื่อสืบหาข้อเท็จจริงของเรื่องนี้
และแก้แค้นให้พี่ชายของเจ้าด้วย
- ไงเจิ้นกั๊วะ - สวัสดีชิโร่
- ขอโทษนะ ที่ผมมาสาย - ไม่เป็นไรหรอก
- ผมก็เพิ่งมาถึง - ขึ้นรถเถอะ
พี่ชายของคุณ ทิ้งฟิล์มพวกนี้เอาไว้
ลูกดอกอันนี้แหละที่เป็นอาวุธฆ่าพี่คุณ
ทำไมคนร้าย ต้องการแย่งศพของคุณชินโกะนะ
เรื่องนั้นผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะ
ผมคิดว่าเรื่องนี้
จะต้องมีอะไรซ่อนเร้นแน่ๆ
ใช่แล้ว ผมจะพาคุณไปพบผู้ใหญ่ก่อนนะ พวกเขารอคุณอยู่
- ชิโร่ ผมจะต้องแก้แค้น - ถูกต้อง แค้นนี้ต้องชำระ
แต่คุณอย่าเพิ่งวู่วามไปนะ
ที่นี่ที่ไหน
เป็นคฤหาสน์มรณะ
ฝรั่งคนนี้เป็นใคร
ชื่อหลุยส์ เป็นเจ้าของคฤหาสน์มรณะ
แล้วคนนี้ล่ะ
เป็นพ่อบ้านของเขา
- ห๊า นี่คุณชินโกะอยู่นี่ด้วยเหรอ - ใช่
เจ้าของคฤหาสน์เชิญเขาไป
เหมือนจะเป็นเพื่อนรักกันเลยนะ
- หา พ่อบ้านแขนด้วนนี่ - พ่อบ้านคนนี้ไม่ธรรมดา
จงรักภักดีต่อเจ้าของคฤหาสน์ ไม่เคยอยู่ห่างเกินสองก้าว
ทำไมฝรั่งถึงเรียนกังฟูกับชินโกะ
หลุยส์ชื่นชอบวิชากังฟูของจีนมาก
ได้ข่าวว่าคนนี้มีนิสัยชอบต่อสู้ และเป็นคนโรคจิต
คฤหาสน์แห่งนี้ ดูเหมือนจะมีอะไรพิลึกๆ นะ
ผมจะต้องเข้าไปสืบดูให้ได้
กังฟูของฝรั่งคนนี้ ดูแล้วก็ไม่ธรรมดาจริงๆ
คนที่เข้าไปในคฤหาสน์ ไม่มีใครรอดออกมาได้หรอก
ฉะนั้น คุณจะต้องระวังให้ดี
- หลี่เจิ้นกั๊วะขอเข้าพบครับ - หลี่เจิ้นกั๊วะเหรอ
หรือว่าเป็นพี่น้องกับหลี่เจิ้นเฉียง
เขามาคฤหาสน์มรณะทำไม
- ให้พ่อบ้านไปพาเขาเข้ามา - ครับ
อ๋อ ต้องเป็นเพราะเรื่องหลี่เจิ้นเฉียงแน่เลย
คุณคือหลี่เจิ้นกั๊วะใช่มั้ย ยินดีต้อนรับ
ผมเข้าใจว่า...
- คุณจะต้องเป็นพี่น้องกับหลี่เจิ้นเฉียงแน่เลย - ถูกต้องแล้ว
ได้ข่าวว่าคฤหาสน์มรณะ เป็นสถานที่ที่น่ากลัว
คนที่เข้ามาในนี้แล้วไม่มีใครรอดออกไปได้
ไม่จริง นั่นเป็นเพียงข่าวลือ ของคนภายนอกเท่านั้นเอง
ผมรู้ว่าคุณกับชินโกะน่ะ เป็นเพื่อนรักกัน
เขาเป็นคนมีฝีมือดี
ผมชื่นชอบเขาเป็นพิเศษ
ใช่ ไม่เพียงแต่ชื่นชอบ ยังอิจฉาเขาด้วย
คุณพูดอย่างนี้หมายความว่ายังไง
เขาเคยมาที่นี่ก็จริง
แต่ว่าการตายของเขา ไม่ได้เกี่ยวกับผมเลยนะ
ไม่เกี่ยวจริงเหรอ
เรื่องมันผ่านไปแล้ว เราอย่าพูดถึงมันอีกเลยนะ
ไหนๆ เมื่อคุณมาถึงที่นี่แล้ว
ผมจะพาคุณเดินชมรอบบริเวณ เพื่อเป็นการเปิดหูเปิดตา ดีมั้ย
ถ้าหากเป็นอย่างนั้นได้ ก็ถือเป็นเกียรติอย่างสูงเลย
คิดไม่ถึงเลยว่าคุณก็เป็นคนตรงแบบนี้นะ ผมชอบนิสัยคนอย่างคุณ
ที่นี่ไม่ใช่ใครก็จะเข้ามาได้ง่ายๆ
คุณดูตรงนั้นสิ
ผมเลี้ยงนกยูงไว้เยอะมากเลย ทุกตัวเนี่ยฟังคำสั่งผมทั้งสิ้น
นกยูงฟังคำสั่งของคุณด้วยเหรอ
โอ้ ไม่น่าเชื่อเลยนะ
แน่นอนที่สุด ผมสั่งอะไรมันก็ทำ
ดีมาก เยี่ยมจริงๆ เลย
- ดูนั่นสิ - ใช่
สิงโตตัวใหญ่ๆ ทั้งนั้น น่ากลัวมาก
มีสิงโตเต็มไปหมดเลย
สิงโตพวกนี้ผมซื้อมาจากแอฟริกา
นี่คือสิงโตพันธุ์ที่ดุร้ายที่สุด
มันกินเก่งมากๆ เลย
อาหารโปรดของมัน
ก็คือเนื้อคน และที่ว่ากินคนไม่เหลือกระดูก ก็คือพวกนี้แหละ
ทุกครั้งคนที่ท้าชกกับผมแล้วแพ้
ผมจะส่งมาเป็นอาหารว่างของมัน
บางคนคิดว่าตัวเองเก่งมาก แต่พอเจอสิงโตก็เข่าอ่อนไปเลยนะ
ใครมาเจอก็ต้องเข่าอ่อนทั้งนั้นแหละ
หวังว่าครั้งนี้ ผมคงไม่เป็นอาหารว่างของมันก็พอแล้ว
ผมไม่อยากให้คุณตายหรอก
อยากให้ผมตายก็ไม่ใช่เรื่องง่ายหรอก ไปเถอะเร็วเข้า ไปสิ
อ่ะ ไป
สิงโตเป็นราชาของสัตว์
เมื่อกี๊คุณเห็นความดุร้ายของมันแล้ว
นักมวยที่ประสบความสำเร็จ ก็จะต้องมีนิสัยอย่างมัน
โดยเฉพาะตอนที่คนต่อสู้กัน ควรจะเอาอย่างเหมือนกับสิงโต
ต้องดุร้าย
แล้วทำไมคุณถึงเลี้ยงสิงโต
ผมชอบท่าของมันในการต่อสู้
ไม่เพียงจะต้องมีความกล้าเหมือนกับสิงโต
แต่ยังต้องตัวเบาเหมือนกับนกยูงด้วย
มุมมองของคุณเนี่ยน่าคิดมากเลย
เรียนเจ้าคฤหาสน์ มีคนมาอ้างเป็นพี่น้องตระกูลเอี๋ยมาท้าสู้ท่าน
ไอ้พวกไม่รู้จักกลัวตาย
บังอาจมาท้าสู้กับฉันเหรอ พ่อบ้านซุน พาพวกเขาไปหลังเขาชมสุสาน
- ให้พวกเขาตัดสินใจอีกทีว่าจะท้าสู้กับฉันมั้ย - ครับ
นี่ไง สุสานนี้คือผลงานของเจ้าคฤหาสน์
ถ้าพวกคุณแพ้ก็ต้องมาอยู่ที่นี่
พิจารณาอีกทีก็ได้นะ
ถ้าไม่อยากตายก็ไปซะ
ไม่ต้องพิจารณาต่อไปแล้ว ถ้าพวกเรากลัวตายก็คงไม่มาที่นี่หรอก
- ขอบใจมาก - ไม่เป็นไรหรอก
ดึกป่านนี้แล้วออกมาข้างนอก มีเรื่องอะไรเหรอ
เมื่อกี๊มีคนรอบทำร้ายผม
มีคนรอบทำร้ายคุณ
อยู่ในคฤหาสน์ของผม มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ
เขาเพิ่งจะถูกผมไล่ตีไป
มีเรื่องอะไรพรุ่งนี้ค่อยว่ากัน
- อรุณสุวัสดิ์ - คิดไม่ถึงว่าคุณก็ตืนเช้าเหมือนกัน
เชิญนั่งเลย
รบกวนคุณทานอาหารเช้ารึเปล่า
อ้อ ไม่หรอก กินด้วยกันสิ
ผมกำลังกินเนื้อกวางดิบ
และนี่เป็นเลือดกวาง
- คุณจะลองซักหน่อยมั้ย - อ๋อไม่หรอก ขอบคุณนะ
ในชีวิตผมไม่เคยกินเนื้อดิบเลย
แล้วเมื่อคืนนี้โกรธมั้ย ที่มีคนลอบทำร้ายคุณ
อย่าห่วงเลย เพราะผมที่ผิดเอง...
ความจริงดึกมากแล้ว ผมไม่ควรออกเดินเพ่นพ่าน
- ทำไมพูดอย่างนั้นน่ะ คุณไม่ไว้ใจผมเหรอ - อ๋อ ไม่ใช่
ผมเชื่อใจคุณ แต่ว่า...
ผมรู้สึกว่ามีคนอยากทำร้ายคุณ
ทำร้ายผมอย่างงั้นเหรอ
มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ
คุณก็ลองคิดดูสิ มีใครทำอย่างนี้ได้บ้าง
พ่อบ้านของคุณอยู่นานแค่ไหน ทำไมแขนเขาถึงด้วน
คุณสงสัยเขาเหรอ
เขาเป็นคนแปลกประหลาดมาก น่าสงสัยที่สุดเลย
เขาอยู่มาหลายปีแล้ว
เมื่อก่อนนี้เขาเป็นพระ
เป็นพระเหรอ
เป็นพระอยู่วัดเหินอี๋
ผมเห็นเขาพิการ
ก็เลยรับเขามาอยู่ด้วย
วัดเหินอี๋นี่อยู่ที่ไหน
อยู่เขาจินจิ่ง
ที่นั่นเดิมทีมีเจดีย์มรณะ แต่ว่า...
ยังไม่เคยมีใครเห็นเจดีย์องค์นี้เลย
ทำไมล่ะ
บางคนเขาเล่ามาว่า เมื่อร้อยปีก่อนเนี่ย
ซือกวงต้าซือเป็นคนสร้างเจดีย์มรณะไว้ ในใต้ดิน
ขอโทษครับคุณหลี่ เชิญคุณออกไปก่อน
ผมมีเรื่องปรึกษากับเจ้าคฤหาสน์
ใครน่ะ
คุณชื่ออะไร แล้วมาทำอะไร
ฉันชื่อแอนนา
เจ้าคฤหาสน์สั่งฉันมาปรนนิบัติคุณค่ะ
- ดื่มเหล้ามั้ยค่ะ - อ๋อ ขอบคุณครับ ผมไม่ดื่มเหล้า
- ฉันอยู่เป็นเพื่อนมั้ยคะ - อ๋อไม่เป็นไรหรอก ผมอยากพักผ่อนน่ะ
เชิญคุณไปเถอะ
นี่...
ระวังให้ดี ความใคร่จะทำลายคน
ทำไมถึงจะฆ่าผม
เร็วเข้า เจ้าคฤหาสน์ถูกฆ่าตายแล้ว
เร็วๆๆ
ไปๆ เร็ว เร็วเข้า เร็ว
- ไหน - เจ้าคฤหาสน์อยู่ไหน
เขาอยู่มาหลายปีแล้ว เมื่อก่อนนี้เขาเป็นพระ
เป็นพระเหรอ
เป็นพระอยู่วัดเหินอี๋
ผมเห็นเขาพิการ จึงรับมาอยู่ด้วย
บางคนเขาเล่าว่า เมื่อร้อยปีก่อน
ซือกวงต้าซือเป็นคนสร้างเจดีย์มรณะเอาไว้ ในใต้ดิน
เจ้าคฤหาสน์สั่งฉันมาปรนนิบัติคุณค่ะ
ทำไมถึงจะฆ่าผม
"วัดเหินอี๋"
คุณฆ่าเจ้าคฤหาสน์ใช่มั้ย ทำไมต้องฆ่าเขา
- มีแผนการอะไร - ไม่เกี่ยวกับคุณ
คุณเป็นคนฆ่าชินโกะ แล้วก็โยนความผิดให้เจ้าคฤหาสน์
คุณมีจุดประสงค์อะไรกัน
คนที่ลอบทำร้ายผมก็คือคุณ
เจดีย์มรณะอยู่ไหน
รีบบอกมาเดี๋ยวนี้นะ
อย่าหาว่าผมรังแกคนพิการ
ต่อให้ก็ได้
ต่อให้มือสองข้างเลย
เจดีย์มรณะอยู่ไหน รีบพาผมไป
บอกมานะ อย่าคิดว่าผมไม่รู้เรื่องอะไรนะ
ความจริงเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดเนี่ย
เป็นีฝมือของคุณใช่มั้ย
แกล้งใบ้ก็ไม่มีประโยชน์หรอก
ไม่ต้องพูดมากเลย ฉันไม่เคยกลัวแกหรอก
ถึงจะมีมือสองข้าง ก็ใช่ว่าจะชนะผมได้
นี่...
เฮ้ย แกเป็นใคร
ฉันน่ะเหรอ
เป็นพ่อของแกไงเล่า
น้องชาย ตายซะ
นี่...
นี่แกยังไม่ตายเหรอ
แกตายสิบชาติ ฉันก็ยังไม่ตาย
ใครจะฆ่าฉันได้
ทำไมแกต้องแกล้งตายด้วย
หลี่เจิ้นกั๊วะ เรื่องของฉันแกอย่ามายุ่ง ฉันเห็นแกเป็นพี่น้องของหลี่เจิ้นเฉียง
ฉันไม่อยากทำอะไรแก
รีบไปจากที่นี่ซะ
ถ้ายังสืบไม่ได้ความ ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น
หลี่เจิ้นกั๊วะ
ถ้าหากว่าแกฉลาดละก็ รีบไปจากที่นี่ซะโดยเร็ว
แกรู้มั้ย พี่ฉันตาย เพราะว่าแย่งโลงศพของแก
- แกเป็นผู้บงการ - ใช่แล้วแกพูดถูก
ฉันฆ่าเขาเพราะมีความจำเป็น
ถ้าฉันไม่ฆ่าเขา แผนการของฉันก็พังหมด
และถ้าหากถึงเวลานั้น ฉันก็ต้องตายทั้งเป็น
แกดูสิ
ตอนนี้ฉันสบายแค่ไหน แค่โรงงานผลิตยานี่ฉันก็กินสิบชาติไม่หมด
ที่แท้แกเป็นคนผลิตยานรกนี่เอง
ใครว่ายานรก
กว่าฉันจะก้าวมาอยู่ที่นี่ได้ ต้องทุ่มเทไปไม่น้อย
ธุรกิจค้ายาเนี่ย ถึงฉันไม่ทำ...
ก็ยังมีคนอีกเยอะแย่งกันทำอยู่ดี
เพราะฉะนั้น... ทางที่ดีแกอย่ามายุ่งกับฉันดีกว่าน่า
แล้วทำไมแกต้องใช้เฮลิคอปเตอร์ ปล้นโลงศพของตัวเองด้วยล่ะ
เพราะฉันทำธุรกิจนี้
ถูกขบวนการค้ายารายใหญ่หมายตา
ฉันกลัวมีคนจะเปิดโลงเพื่อพิสูจน์ศพ
จึงต้องส่งคนชิงโลงศพมาซ่อนเอาไว้
ยังงี้ก็ไม่มีเบาะแสอีกต่อไปแล้ว
แต่ฉันก็ตามหาแกจนได้
ฉันจะฆ่าแก เพื่อแก้แค้นให้พี่ชายฉัน
แก้แค้นเหรอ
แกก็เหมือนพี่ชายของแก ชอบยุ่งเรื่องคนอื่น
ถ้างั้นฉันจะส่งแกลงนรก ไปพบกับพี่ชายของแกเดี๋ยวนี้
แกมาหาที่ตายเอง
ของเล่นพวกนี้ คิดว่าจัดการฉันได้เหรอ
ซามูไรของชินโกะ ต้องแก้ด้วยหมัดมวยของเจิ้นเฉียง
Sub Thai Rip By OAT Phuket
Present By CtHts Coming together. Happy to share.